AGS Gelişim Psikolojisi Soruları Test 23 Çöz

Bir psikolog, insanın doğuştan olumlu bir gelişme potansiyeline sahip olduğunu; uygun koşullar sağlandığında kendi seçimlerini yapabilen, yaşamına anlam verebilen ve kendini gerçekleştirmeye yönelen bir varlık olduğunu savunmaktadır. Bu yaklaşım, insanı yalnızca çevresel uyaranların ürünü ya da bilinçdışı çatışmaların taşıyıcısı olarak görmemektedir.

Bir gelişim uzmanı, küçük bir çocuğun belirli bir motor beceriyi kazanması için yoğun alıştırma yapılmasının tek başına yeterli olmadığını; ilgili sinir-kas yapıları gerekli biyolojik düzeye ulaşmadan çocuğun bu davranışı göstermeye zorlanmaması gerektiğini savunmaktadır.

Bir bebek önce kolunu ve elini birlikte kullanarak bir nesneye yönelmekte, daha sonraki aylarda parmaklarını daha bağımsız ve ince biçimde kullanarak küçük nesneleri kavrayabilmektedir. Gelişim ilerledikçe kaba ve bütünsel hareketlerin yerini daha ayrıntılı ve özelleşmiş hareketler almaktadır.

Sekiz aylık bir bebek, annesinin oyuncağı bir örtünün altına saklamasını izledikten sonra oyuncağın görünmemesine rağmen örtüyü kaldırıp onu aramaktadır. Bebeğin davranışı, nesnenin algı alanından çıkmasının onun varlığını sona erdirmediğini kavradığını göstermektedir.

Dört yaşındaki bir çocuk, sandalyeye çarptığında 'Sandalye bana kızdı, beni bilerek itti.' demekte ve oyuncağının yere düşünce canının acıdığını düşünmektedir. Çocuk cansız nesnelere duygu ve niyet yüklemektedir.

Bir öğrenci zorlandığı bir matematik etkinliğini öğretmen yardımıyla değil, konuya daha hâkim olan bir sınıf arkadaşıyla birlikte çalışarak tamamlamaktadır. Süreçte daha yetkin olan öğrenci arkadaşına ipuçları vermekte, düşünme yolunu açıklamakta ve onun bağımsız çözüm üretmesine yardımcı olmaktadır.

Bir çocuk tek tek sözcüklerin anlamını bilmesine rağmen 'Ben okula gittim.' cümlesindeki sözcüklerin neden bu sırada kullanıldığını ve anlamlı bir cümlede özne ile yüklemin nasıl düzenlendiğini öğrenmektedir.

Bir yetişkin çocukluk arkadaşının soyadını o anda hatırlayamamakta, ancak biraz düşündüğünde ve eski anılarını gözden geçirdiğinde bilgiyi yeniden bilinç düzeyine getirebilmektedir. Bu bilgi tamamen bastırılmış ya da erişilemez değildir.

İki yaşındaki bir çocuk yemeğini kendi başına yemek, kıyafetini seçmek ve merdivenleri yardımsız çıkmak istemektedir. Ebeveynleri güvenli sınırlar içinde çocuğun kendi başına denemelerine fırsat vermekte ve hataları nedeniyle onu utandırmamaktadır.

Bir ergen, arkadaş grubunda dürüst ve yardımsever biri olarak görülmek istediği için verdiği sözleri tutmakta ve çevresinin onayladığı davranışları sergilemeye özen göstermektedir. Davranışlarının temel ölçütü, yakın çevresinin kendisini 'iyi biri' olarak değerlendirmesidir.