7.Sınıf Türkçe Paragrafta Anlam Test 7 Çöz

I. Tarihî bir mektubu yayına hazırlayan araştırmacı, yıprandığı için okunamayan iki satırı kendi tahminiyle tamamladı. Fakat bu cümleleri mektubun asıl metninden ayırmak için köşeli ayraç içine aldı ve dipnotta hangi sözcüklerin kesin okunabildiğini belirtti. Böylece okur, belgedeki ifadelerle araştırmacının yorumlarını karıştırmayacaktı. Metnin eksiksiz hâline ulaşılamadığını da dipnotta ayrıca açıkça belirtti.

II. Bir doğa tarihi müzesinde eksik parçaları bulunan hayvan iskeleti sergilendi. Görevliler, gerçekten bulunmuş kemiklerle iskeletin biçimini göstermek için sonradan yapılmış parçaları farklı renklerle işaretledi. Açıklama levhasında hangi bölümlerin buluntuya, hangilerinin bilimsel tahmine dayandığı anlatıldı.

Okul dergisinin çizgi romanını hazırlayan ekip, ilk taslakta her karenin büyük konuşma balonlarıyla dolduğunu fark etti. Bu nedenle karakterlerin yüz ifadeleri ve hareketleri yeterince görünmüyordu. Balonlardaki cümleleri büyük ölçüde kısalttılar. Bu kez de bazı konuşmaların hangi karaktere ait olduğu karıştı; çünkü balonlar sayfada gelişigüzel yerleştirilmişti. Çizgi romanın olay örgüsü bir yanlış anlaşılmaya dayanıyordu; bu yüzden konuşmaları kimin yaptığı özellikle önemliydi. Ekip, okurun hem çizimdeki hareketi izlemesini hem de konuşmaları doğru kişilere bağlamasını istiyordu. ---- Son denemede okurlar, kimin ne söylediğini anlamakta zorlanmadı ve çizimler ilk taslağa göre daha görünür hâle geldi.

İlçe gazetesinde yayımlanan habere bakılırsa gençlik fikir şenliği oldukça hareketli geçmişti. Haberde salonun kaç kişi aldığı, girişte hangi ikramların sunulduğu, konuklara ne renk çantalar dağıtıldığı uzun uzun anlatılıyordu. Sahneye çıkan öğrencilerin adları ve alkış süreleri bile kaydedilmişti. Oysa öğrencilerin şehir yaşamını kolaylaştırmak için önerdiği projelerden hiçbirine yer verilmemişti. Haberin sonunda şenliğin yaratıcı düşünceyi desteklediği de söyleniyordu. Haberi okuyan yazar, ertesi gün köşesinde “Bu kadar ayrıntılı bir yazıdan sonra şenlikte hangi fikirlerin konuşulduğunu öğrenememiş olmam ne büyük başarı!” cümlesini kullandı. Ardından etkinliği anlatmakla etkinliğin asıl amacını okura ulaştırmanın aynı şey olmadığını belirtti.

Mahallenin boş arsasının nasıl kullanılacağına ilişkin toplantıda ilk sırayı otopark önerisi aldı. Toplantı hafta içi gündüz saatlerinde düzenlenmişti; bu yüzden herkesin katılması kolay değildi. Toplantıya katılan esnaftan bazıları yüksek sesle bu öneriyi savunmuş, başka öneriler için ayrılan süre kısa kalmıştı. Düzenleme ekibi ertesi gün gelen mesajları da inceleyince toplantıya katılamayan birçok ailenin oyun alanı istediğini, bazı sakinlerin ise küçük bir dinlenme bahçesini önemsediğini gördü. Ekip, ilk toplantıda söylenenleri geçersiz saymadı; fakat oradaki konuşmaların mahallenin bütün ihtiyaçlarını yansıttığını da varsaymadı. Son karar öncesinde farklı saatlerde yeni görüşmeler yapılmasına ve yazılı önerilerin de değerlendirilmesine karar verildi.

Okulun eski okuma salonundaki bazı kitapların kenarlarında önceki okurların kurşun kalemle yazdığı sorular ve kısa notlar vardı. Kütüphaneci, sayfaların daha fazla yıpranmaması için yeni not yazılmasını durdurdu. Eylül ise eski notları ilgiyle okuyordu; aynı öyküde kendisinin fark etmediği ayrıntıları başkalarının gördüğünü düşünüyordu. Kitapların zarar görmemesi gerektiğine o da katılıyordu. Bu nedenle okuma kulübünde, kitaba dokunmadan yazılabilen küçük okuma kartları kullanılmasını önerdi. Kartlar bir kutuda biriktirilecek, isteyen okur kitaptan önce veya sonra bu kartlara bakabilecekti. Böylece sayfalara yeni işaret eklenmeden okurların düşünceleri birbirine ulaşacaktı. Eylül, kartların bir bölümünün soru biçiminde olmasını da yararlı buluyordu.

Okulun bilim şenliğinde öğrencilerin yaptığı güneş ocakları sergilendi. Ziyaretçiler, tasarımını en çok beğendikleri ocağa birer oy verdi; en çok oyu parlak yüzeyli ve katlanabilir model aldı. Modelin sahibi bu sonucu panoya “En verimli güneş ocağını biz ürettik.” diye yazmak istedi. Oy kullananlardan ocakları çalıştırmaları değil, sergi masalarında incelemeleri istenmişti. Fakat şenlikte ocakların yiyecekleri ne kadar sürede ısıttığı ölçülmemişti. Üstelik modeller gün içinde birbirinden farklı sürelerle güneşte kalmıştı. Danışman öğretmen, ziyaretçi oylarının tasarımın ilgi çekiciliğini gösterebileceğini, verimlilik konusunda karar vermek içinse aynı koşullarda yeni bir deneme yapılması gerektiğini söyledi.

Uğur, ailesi başka bir kente taşınırken arkadaşlarına “Burayı pek özleyeceğimi sanmıyorum, zaten hep gitmek istiyordum.” demişti. Yol boyunca kulaklığını taktı ve kimseyle fazla konuşmadı. Yeni evde odasını yerleştirirken cebinden eski bir otobüs bileti çıktı. Bu bilet, arkadaşlarıyla her cuma gittikleri sahil yolunun hattına aitti. Bileti çöpe atmak için elini uzattı, sonra katlayıp çekmecenin içindeki küçük kutuya koydu. Akşam arkadaşlarının gönderdiği kalabalık bir fotoğrafa uzun süre baktı ama hiçbirine geri dönmek istediğini yazmadı. Ertesi sabah yeni okulun yolunu öğrenmek için erkenden evden çıktı. Çekmecesindeki kutunun yerini de kolayca ulaşabileceği biçimde düzenledi.

Kent sözlüğünü hazırlayan ekip, “Kırkçeşme” adının eski haritalarda iki ayrı noktada geçtiğini fark etti. Bir haritada bu ad bir çeşmeyi, diğerinde çevresindeki sokakları gösteriyordu. Bugün mahalle sakinlerinin bir bölümü adı yalnız meydan için kullanırken yaşlıların bazıları eski sokakları da bu adla anıyordu. Ekipten biri, sözlükte karışıklık olmaması için bu kullanımlardan birini seçip ötekileri çıkarmayı önerdi. Sözlüğün editörü ise eski haritaların tarihlerini ve görüşmelerin yapıldığı yerleri not etti. Son metinde adın zaman içinde farklı alanları karşılayabildiğini belirtti; hangi kullanımın nerede görüldüğünü de gösterdi. Farklı tanıklıklar böylece birbiriyle karıştırılmadan sözlükte yer buldu.

I. Denizcilik araştırmacısı Melis, yüz yıl önce tutulmuş bir liman günlüğündeki “Kuzeyden esen sert rüzgâr yüzünden tekneler üç gün açılamadı.” kaydını inceliyordu. Önce aynı günlere ait hava raporlarını buldu; günlüğün hangi koşullarda tutulduğunu anlamak için komşu limanların kayıtlarıyla da karşılaştırma yaptı. Onun merak ettiği, rüzgârın deniz ulaşımını ne ölçüde etkilediğiydi.

II. Kent tarihçisi Ömer de aynı satırlardan yola çıktı. Ancak araştırmasını yalnız hava raporlarıyla sürdürmedi; pazarcıların hesap defterlerini ve o günlerde yazılmış mektupları inceledi. Böylece teknelerin açılamadığı günlerin, kıyıdaki insanların alışverişine ve gündelik düzenine nasıl yansıdığını anlamaya çalıştı.

Doğa merkezindeki yürüyüşe katılanlara küçük birer defter dağıtıldı. Defterde patikanın uzunluğu, arazide rastlanabilecek kaya türleri ve yol boyunca dikkat edilmesi gerekenler anlatılıyordu. Ancak son iki sayfada ne açıklama ne de soru vardı. Mert, baskı sırasında bu sayfaların unutulduğunu düşündü. Yürüyüşten sonra arkadaşlarının defterlerine baktığında biri rüzgârın otlar üzerinde oluşturduğu çizgileri resmetmiş, diğeri su sesinin hangi virajda duyulmaya başladığını yazmıştı. Mert de dönüşte dikkatini çeken, yosunların yalnız bir duvar yüzünde bulunması ayrıntısını ekledi. Görevli, defterleri toplamak yerine herkesin kendi notlarıyla birlikte saklamasını önerdi. Mert, bir sonraki yürüyüşte özellikle neleri araştırabileceğini de son sayfaya yazdı.